Open Mike Eagle ve Kenny Segal – DOOMED! albüm incelemesi: Bildiğimiz, sevdiğimiz Mike | Kısaçalar #36

. Yazar - Kimbilir Editör 29 Ağustos 2026 Cumartesi

Open Mike Eagle, alternatif rap sahnesinin en özel isimlerinden. Hatta meseleyi biraz abartıp onu günümüz alternatif rap'inde en ön saflarda bayrak taşıyan bir sanatçı olarak tarif edebiliriz. Ve ne yalan söyleyim burada biraz taraflı olduğum açık. 2014'te çıkan stüdyo albümü Dark Comedy'den beri aşina olduğum Chicago'lu dostumuza 2017 tarihli Brick Body Kids Still Daydream albümüyle hayran oldum.

Kendine has, işlenmemiş hikaye anlatıcılığı, tercih ettiği çok çok gerçek konular ve neredeyse söz yazarlığının yanına ekleyebileceğimiz seviyede komedyenliği onu benim nezdimde özel kılıyor. Düşüşleri, çıkışları, arada “ortalama işleri” ile bağımsız yolculuğunu sürdüren sanatçı, daha önce çokça bir araya geldiği prodüktör Kenny Segal'la bu kez turnayı gözünden vurmuş!

Ayrılık temalı DOOMED! ayrılığın her aşamasını şahane biçimde didikliyor. Tam da Mike'ın kendine has kaleminden bekleneceği gibi... Streets of Rage: Public Arguments Edition, She Swear I'm Colorblind, The Irredeemable Magic Man, The Many Hustles of My Lonely Time Traveling Uncle ve Schrödinger's Green Room özellikle dikkatimi çeken döne döne dinlediğim parçalar. Karşımızda jazz-rap ve alternatif rap tarzlarında çok iyi bir örnek duruyor. Hem de kendine has eksiklikleri ve lekeleriyle... Aslında tam da bildiğimiz Mike bu. Çok içten, çok gerçek ve çok dokunulabilir.

Çıkış tarihi: 14 Ağustos 2026

8.1/10

Öne çıkanlar: Streets of Rage: Public Arguments Edition, She Swear I'm Colorblind, The Irredeemable Magic Man, The Many Hustles of My Lonely Time Traveling Uncle, Schrödinger's Green

KISA KISA

* İki yeni şahane albümden bir de yoldaki bir albümden söz edeceğim: Haftaya incelemesini yazacağım Erykah Badu ve the Alchemist işbirliği Before the World Blows [Young] şahane kadrosuyla çok iyi icra edilmiş, özenle hazırlanmış gümbür gümbür, fena halde güçlü bir albüm. Earl Sweatshirt, Westside Gunn, Steve Lacy ve Kamasi Washington gibi isimlerin yer aldığı albüm, rahatlıkla yılın en özel işlerinden. Albüm sadece Erykah Badu'nun 2015 tarihli But You Caint Use My Phone mixtape'inden bu yana imza attığı ilk uzun metrajlı iş olmasıyla bile dinlemeyi hak ederken bir de çok iyi olarak kalbimi çalmayı çoktan başardı!

* Jazz-rap hastası olduğum bir füzyon. İki türün yakın akraba olduğu, hatta cazın tüm hip-hop kültürüne analık yaptığı görüşüne uzak değilim. Bu çerçevede dinlediğim işlere de başka bir sevgiyle yaklaşıyorum. Alternatif rap sahnesinin yüksek enerjisiyle müsemma güçlü isimlerinden Denzel Curry, Kenneth Blume ile işbirliği yaptığı ii adlı albüm merakla dinlediğim bir proje oldu. Denzel Curry'nin klasik yüksek enerjili, parlak icrası bu albümde de aynen olduğu gibi duruyor. Şimdiden benim için yıl içinde daha da demleneceğini düşündüğüm bir albüm oldu, kulak vermenizi isterim.

* Üçüncü albüm yurt içinden bir albüm haberi. Zeki Arkun'un YARAMAZ adlı ilk stüdyo albümü 11 Eylül'de çıkıyor. Kıskanç, Simge ile imza attığı Yeni Biri ve elbette Öpücük (şahane parça), Veda Busesi ve Aşığım Gecelere teklileriyle Türk pop müziğinde özel bir yer tutacağının sinyallerini veren genç şarkıcı-söz yazarının ilk albümünü gerçekten çok çok merak ediyorum. Albümde sırasıyla Yaramaz, Öpücük, Kıskanç, Yeni Biri ve Veda Busesi de yer alıyor. Toplamda 11 şarkıdan oluşan albümü incelemek için de epey sabırsızlanmaktayım.